Ο φανταστικός φίλος αποτελεί κομμάτι της φυσιολογικής ανάπτυξής του παιδιού. Είναι αρκετά συνηθισμένο στην παιδική ηλικία και κάτι το οποίο μετά την εφηβεία συνήθως έχει εκλείψει σαν ανάγκη. Τα παιδιά παίζουν, τρώνε, πάνε βόλτα ή φροντίζουν τον φανταστικό τους φίλο, κάτι το οποίο ενδυναμώνει την ψυχοσυναισθηματική τους ανάπτυξη. Οι γονείς δεν πρέπει να μαλώνουν το παιδί ή να αρνούνται την ύπαρξη του φανταστικού φίλου, καθώς εξυπηρετεί ορισμένες ανάγκες και καλλιεργεί δεξιότητες χρησιμοποιώντας την παιδική φαντασία!
Αρχικά, τα παιδί αναπτύσσει την εμπιστοσύνη στον εαυτό του για τα πράγματα τα οποία επί της ουσίας μπορεί να κάνει μόνο του.
Με τον φανταστικό φίλο εκφράζει με ασφάλεια τυχόν ανησυχίες του και καλλιεργεί τον εσωτερικό διάλογο, ο οποίος θα το βοηθήσει στην επίλυση προβλημάτων.
Επιπλέον, σε περιόδους μοναξιάς όπως πχ η καραντίνα, καλύπτεται η ανάγκη για συντροφικότητα και παρέα, και ενισχύεται η ικανότητα της αυτοαπασχόλησης του παιδιού.
Τέλος, με τον φανταστικό φίλο, καλλιεργείται στο παιδί η ενσυναίσθηση, η οποία το βοηθά να αποκτά φίλους, να αναγνωρίζει τα συναισθήματα των άλλων και να δείχνει συμπόνια, η οποία το συντροφεύει για όλη του τη ζωή!
Comments